Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Το πρώτο Πανεπιστήμιο στό κόσμο




Η τρέχουσα αντίληψη θέλει το πανεπιστήμιο να είναι εφεύρεση του Δυτικού Μεσαίωνα. Μάλιστα το Πανεπιστήμιο της Μπολώνιας θεωρείται τυπικά το παλαιότερο πανεπιστήμιο του κόσμου, με τη Νομική του Σχολή να πιστεύεται ότι ιδρύθηκε το 1088. Ακολουθεί το Παρίσι (1150) και το Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκας στην Ισπανία που πήρε τη βασιλική άδεια λειτουργίας το 1218 μολονότι λέγεται ότι είχε ιδρυθεί από το 1134. Μάλιστα ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 800 χρόνια λειτουργίας του το 2018.

Είναι όμως τα πράγματα έτσι; Το πρώτο πανεπιστήμιο στον κόσμο ιδρύθηκε στην Κωνσταντινούπολη με διάταγμα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β’ στις 27 Φεβρουαρίου 425. Ήταν ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που ονομαζόταν «Πανδιδακτήριον», δηλ. αυτό ακριβώς που σημαίνει πανεπιστήμιο: διδασκαλία όλων των επιστημών. Το ιδρυτικό διάταγμα του Πανδιδακτηρίου προέβλεπε 31 καθηγητικές έδρες: 10 έδρες της Ελληνικής και 10 έδρες της Λατινικής Γραμματικής ή Φιλολογίας, 5 έδρες της Ελληνικής Ρητορικής και 3 έδρες της Λατινικής, 1 έδρα της Ελληνικής Φιλοσοφίας και 2 έδρες του Ρωμαϊκού Δικαίου. Την εποχή του Ιουστινιανού (6ος αιώνας) ενδεχομένως ανεξαρτητοποιήθηκε ή αναδιοργανώθηκε η Νομική Σχολή.

Μετά το 862 ο Καίσαρ Βάρδας, θείος του αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄, μετέφερε την έδρα του Πανδιδακτηρίου στο παλάτι της Μαγναύρας, που ήταν μέσα στην περιοχή του αυτοκρατορικού ανακτόρου. Την ίδια εποχή επικεφαλής του Πανδιδακτηρίου της Μαγναύρας ήταν ο περίφημος Λέων ο Μαθηματικός, ο οποίος δίδασκε τη λεγόμενη τετρακτύ, δηλαδή αριθμητική, γεωμετρία, αστρονομία και μουσική.



Τα ερείπια του παλατιού της Μαγναύρας στην Κωνσταντινούπολi

Το 1045 ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Μονομάχος αναδιοργάνωσε τη Νομική Σχολή, ιδρύοντας το Διδασκαλείον των Νόμων στη μονή του Αγ. Γεωργίου των Μαγγάνων. Δηλαδή η Νομική Σχολή της Κωνσταντινούπολης ιδρύθηκε 43 ολόκληρα χρόνια πριν από τη Νομική Σχολή της Μπολώνιας. Επικεφαλής του Διδασκαλείου των Νόμων ήταν ο Νομοφύλαξ, του οποίου το καθήκον ήταν, όπως οριζόταν στο αυτοκρατορικό διάταγμα (Νεαρά), «με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σαφήνεια και με μεγάλη ακρίβεια να αναπτύσσει στους νέους το νόημα των νόμων,και να έχει αυτό ως μοναδικό του έργο συνεχώς και πάντοτε, και σ’αυτό να αναλώνει τη ζωή του, μελετώντας τη νύχτα όσα συντείνουν στην ερμηνεία, και να εξηγεί την ημέρα και κάθε μέρα ακούραστα μιλώντας με τους φοιτητές». [Περὶ τὸ σαφῶς ὅτι μάλιστα καὶ σὺν ἀκριβείᾳ πολλῇ τὴν τῶν νόμων διάνοιαν ἀναπτύσσειν τοῖς νέοις, τοῦτο μόνον ἔργον ποιούμενος διηνεκὲς καὶ ἀΐδιον καὶ περὶ τοῦτο τὴν ὅλην ἀπαναλίσκειν ζωήν, νύκτωρ μὲν μελετῶν τὰ πρὸς ἑρμηνείαν συντείνοντα, ἑρμηνεύων δὲ μεθ’ ἡμέραν καὶ καθ’ ἑκάστην ἀόκνως τοῖς φοιτηταῖς ὁμιλῶν (Jus Graecoromanum, τ. Α΄, σ. 618κε).]

Πρῶτος επικεφαλής του Διδασκαλείου των Νόμων ορίστικε ο δικαστής Ιωάννης Ξιφιλίνος, ο οποίος αργότερα έγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ως Ιωάννης Η΄. Το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης λειτούργησε για πάρα πολλά χρόνια, παρά τις δύσκολες ιστορικές τύχες της Βασιλίδας των Πόλεων και του Βυζαντίου.

Αξίζει λοιπόν να θυμόμαστε ποια ήταν η αρχή των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στην Ευρώπη, και ποια σημασία απέδιδαν στην Παιδεία οι Βυζαντινοί.


Σφοδρή επίθεση Βαρθολομαίου κατά της «αγίας ανυπακοής»
Καὶ ὅπως κάθε αἱρετικός:

Δηλώνει ὅτι θὰ ΠΙΕΣΕΙ γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς κακόδοξης Συνόδου!


    Επίθεση στους απόντες και στους αμφισβητίες της Συνόδου του Κολυμπαρίου περιελάμβανε για πολλοστή φορά μια παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.
     Εκπροσωπούμενος από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Δημήτριο ο Οικουμενικός Πατριάρχης κατά την έναρξη (21-5-2018) του 8ου Διεθνούς Θεολογικού Συνεδρίου του Α.Π.Θ. που είναι αφιερωμένο στη Σύνοδο της Κρήτης βρήκε την ευκαιρία και πάλι να βγάλει χολή κατά όσων απείχαν από την προ διετίας Σύνοδο αλλά και κατά της “αγίας ανυπακοής” η οποία μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια έχει γιγαντωθεί !
  Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Δημήτριος ανέγνωσε το Πατριαρχικό μήνυμα στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται πως 
σκοπός της Συνόδου ήταν να διακηρύξει την ορθόδοξη ενότητα, να αντιμετωπίσει τα εσωτερικά θέματα και να προσφέρει μια καλή μαρτυρία στον σύγχρονο κόσμο και δεν ήταν μια εσωστρεφής συγκέντρωση αλλά αντίθετα υπογράμμισε το άνοιγμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. 
    Στην συνέχεια υποβαθμίζει την μη συμμετοχή τεσσάρων Ορθοδόξων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών χαρακτηρίζοντάς την ως “δυσάρεστο γεγονός, το οποίο όμως δεν επηρέασε ούτε την ομαλή πορεία του συμβιβαστικού έργου ούτε έθιξε την ευρύτερη συναινετική συνείδηση και ταυτότητα της Εκκλησίας”.
     Σύμφωνα με τον κ. Βαρθολομαίο η απόφαση αποχής δεν ελήφθη με βάση εκκλησιολογικά, κανονικά ή άλλα θεολογικά κριτήρια, αλλά για λόγους διευκόλυνσης σκοπιμοτήτων ξένων στην αυθεντική παράδοση της Εκκλησίας.
      Κατόπιν σημειώνει πως τα κείμενα της Συνόδου, παρόλο που δεν έχουν υπογραφεί ακόμη και από παρευρισκόμενους σε αυτήν Ιεράρχες, ξεχωρίζουν για τη θεολογική τουςακεραιότητα εκφράζοντας αυθεντικά την ορθόδοξη παράδοσηκαι την αυτοσυνειδησία, καθώς και την ευαισθησία και την ανησυχία της για τα υπαρξιακά προβλήματα της ανθρωπότητας και για τις σύγχρονες κοινωνικές και πολιτιστικές προκλήσεις.
     Κατόπιν επιτίθεται στους αντιδρώντες λέγοντας πως η Σύνοδος αποτελεί μια πολύ σαφή απάντηση στους “αυτοχειροτόνητους” υπερασπιστές της Ορθοδοξίας, οι οποίοι συκοφαντούν τη συναινετική προσπάθεια και διαιρούν τον λαό του Θεού.
     Τέλος παραδέχεται πως το Φανάρι θα πιέσει για την αποδοχή των αποφάσεων της Συνόδου από την πληρότητα της Εκκλησίας.

ΕΝΙΑΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΒΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ



ΑΘΗΝΑ 22/5/2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΣ
ΜΕ ΝΕΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

Με νέα συγκέντρωση έξω από το ΣτΕ (Πανεπιστημίου και Πεσμαζόγλου) στις 23/05/2018, Τετάρτη, στις 7μμ, το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων (ΕΝΔΙΣΥ) κλιμακώνει τις κινητοποιήσεις του κατά του ν. Κατρούγκαλου.
Καλούμε όλα τα μέλη μας και όλους τους συνταξιούχους να δώσουν το αγωνιστικό τους παρόν. Οι συνεδριάσεις της ολομέλειας του ΣτΕ συνεχίζονται. Τίποτα δεν έχει κριθεί! 

Συμμετέχουν τo Συντονιστικό Συμβούλιο Ενώσεων Αποστράτων Αξιωματικών Ν.Π.Δ.Δ. (Ε.Α.Α.Σ. – Ε.Α.Α.Ν. – Ε.Α.Α.Α.), η Ένωση Απόστρατων Αστυνομικών Αττικής, ο Σύλλογος Συζύγων Θανόντων ΑΞΙΑ και το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων.

Ζητάμε απόδοση δικαιοσύνης.
Ζητάμε να καταργηθεί  ο ν. Κατρούγκαλου.
Ζητάμε δίκαιη δίκη.
Όχι στην εξαθλίωση των συντάξεων.
Δεν θα τα παρατήσουμε αν δεν δικαιωθουμε

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΩΗΝ ΠΡΕΣΒΕΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
                         
Ολες οι ενδείξεις ενισχύουν την  πεποίθηση μας πως τα Σκόπια, ό,τι και αν δεχθούν να πουν η να κάνουν για να μπουν στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, δεν θα εγκαταλείψουν το επεκτατικό τους ιδεολόγημα. Θα συνεχίσουν, κατά συνέπεια , να το προβάλλουν χρησιμοποιώντας το όνομα "Μακεδονία", έστω και αν σε αυτό προστεθεί γεωγραφικός, εθνικός η χρονικός προσδιορισμός.  Διότι ένα γεωγραφικό προσδιορισμό οι Σκοπιανοί θα τον μεταχειρίζονται για να προωθούν την προπαγάνδα τους  περί διηρημένης Μακεδονίας που θα πρέπει να επανενωθεί με διεύρυνση του κράτους των Σκοπίων. Ενας τέτοιος προσδιορισμός (Ανω Μακεδονία, Βόρεια Μακεδονία) θα επιτρέπει στους Σκοπιανούς να επιμένουν πως είναι οι μόνοι πραγματικοί Μακεδόνες, με δικό τους ελεύθερο μακεδονικό κράτος, ενώ "τα αλλα τμήματα της Μακεδονίας", το "ελληνικό" και το "βουλγαρικό", έχουν υποστεί κατάληψη η/και εθνοκάθαρση. Ενας εθνικός η χρονικός προσδιορισμός ,εξάλλου, θα παραπέμπει στην πλαστή ιστορία περί των Σλάβων που δήθεν αναμίχθηκαν με τους Αρχαίους Μακεδόνες και γέννησαν τους σημερινούς Σκοπιανούς. Τα ίδια ισχύουν και για μικτούς προσδιορισμούς, π.χ. Γκορναμακεντόνια=Ανω Μακεδονία η Novamakedonija.
                           Θα πρέπει όλοι να θυμούνται την επίσημη κρατική εγκύκλιο-προειδοποίηση του άλλοτε Υπουργού των ΗΠΑ Stettinius της 26ης Δεκεμβρίου 1944 που έγκαιρα, μόλις δημιουργήθηκε από τον Τίτο το τεχνητό μόρφωμα του "Μακεδονισμού", έλεγε μεταξύ άλλων επί λέξει: "Η Κυβέρνηση μας (των ΗΠΑ) εκτιμά ότι αναφορές σε "Μακεδονικό Εθνος", "Μακεδονική Πατρίδα" η "Μακεδονική Εθνική Ταυτότητα" συνιστούν αβάσιμη δημαγωγία, που δεν αντιπροσωπεύει εθνική η πολιτική πραγματικότητα, και διαβλέπει στην σημερινή αναζωογόνηση τους ένα προπέτασμα για επιθέσεις εναντίον της Ελλάδος."
                          Η πολιτιστική ενότητα που δημιούργησε η δράση του Μεγάλου Αλεξάνδρου έφερε τον Ελληνικό Πολιτισμό και την ελληνική γλώσσα, ως "κοινή", από την Ευρώπη μέχρι τα σύνορα της Κίνας, επί αιώνες. Κανένας δεν μπορεί να καπηλεύεται το πραγματικό αυτό γεγονός και είμαστε βέβαιοι ότι αυτή την μοναδική προσφορά του Ελληνισμού στον κόσμο καμιά ελληνική υπογραφή δεν θα σβήσει σήμερα.
                         Για τους λόγους αυτούς, ποτέ δεν πρέπει να συναινέσουμε σε όνομα των Σκοπίων που να περιέχει την λέξη Μακεδονία, ο,τι και αν κάνουν άλλες χώρες, ώστε να μη νομιμοποιήσουμε εμείς οι ίδιοι ιμπεριαλιστικές επιθέσεις εναντίον της πατρίδας μας και χάλκευση της Ιστορίας, ελληνικής και παγκόσμιας.-
ΑΘΗΝΑ 5 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017
Υπογράφουν
ΑΛΙΑΓΑΣ ΣΠΥΡΟΣ
ΔΟΚΙΑΝΟΣ ΣΠΥΡΟΣ
ΚΟΡΑΝΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΜΕΓΑΛΟΚΟΝΟΜΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
ΝΟΜΙΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
ΠΑΠΑΣΛΙΩΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΠΑΤΣΙΚΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΣΙΔΕΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
ΣΠΕΤΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ
ΣΤΟΦΟΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ
ΤΡΙΤΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

Βαρθολομαίος: Τα κείμενα της Μεγάλης και Αγίας Συνόδου «πνευματικός θησαυρός»

Βαρθολομαίος: Τα κείμενα της Μεγάλης και Αγίας Συνόδου «πνευματικός θησαυρός» για τους πιστούς


«Οφείλουμε να εργαζόμαστε για την πρόσληψη από το πλήρωμα της εκκλησίας των αποφάσεων της Αγίας Και Μεγάλης Συνόδου και για την θεολογική και ποιμαντικήν αξιοποίησή των» τονίζει μεταξύ άλλων σε γραπτό μήνυμα του ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος - το οποίο ανέγνωσε, εκπροσωπώντας τον, ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής, Δημήτριος - στην τελετή έναρξης του 8ο Διεθνούς Συνέδριου Ορθοδόξου Θεολογίας, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

«Τα συνοδικά κείμενα είναι πολύτιμος πνευματικός θησαυρός για τους Ορθόδοξους πιστούς και ανεκτίμητος παρακαταθήκη για τας επερχόμενας γενεάς» προσθέτει στο μήνυμα του ο κ. Βαρθολολαίος.
Το 8ο Διεθνές Συνέδριο Ορθόδοξης Θεολογίας διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη, από τις 
21 έως τις 25 Μαΐου με θέμα: «Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η Ορθόδοξη Θεολογία στον 21ο αι.». Έχει τη σημαντική ιδιαιτερότητα, σε σχέση με τα προηγούμενα, να είναι το πρώτο μετά τη σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, τον Ιούνιο του 2016.
«Γενικότερα, το έργο και οι αποφάσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου ακυρώνουν όλους εκείνους οι οποίοι επιρρίπτουν στην Ορθοδοξία κλειστή και ακοσμικήν πνευματικότητα και αδιαφορία για την ιστορία και τον πολιτισμό, αγνοούντες το τεράστιο κοινωνικόν και εκπολιστικόν αυτής έργο και την προσφορά της στον τομέα της φιλανθρωπίας και της αλληλεγγύης» τονίζει στο μήνυμα του ο κ. Βαρθολομαίος και προσθέτει:
«Πέραν τούτου, η μαρτυρία της Συνόδου αποτελεί σαφέστατη απάντηση εις τους αυτοχειροτονήτους υπερασπιστές της Ορθοδοξίας, οι οποίοι δυσφημούν το συνολικό έργο και διχάζουν το λαό του Θεού».
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης χαρακτηρίζει την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο του 2016 «σημαντικό κεφάλαιο» για την εκκλησία και «κεντρικό γεγονός» στη ζωή της Ορθοδοξίας και επισημαίνει: «Όντως, δια της Συνόδου ταύτης, η Ορθόδοξη Εκκλησία έγραψε Ιστορία».
Ο κ. Βαρθολομαίος αναφέρεται στη «μακρά προετοιμασία» της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου του 2016, η οποία, όπως αναφέρει, «σφράγισε» τη ζωή της Ορθοδοξίας κατά τον 20αι. , παρά τις «εντάσεις», τις «διαφορετικές προσεγγίσεις», τα «δεινά» τις περιπέτειες συμμετοχής ορθοδόξων εκκλησιών «εις την Οικοιυμενικήν Κίνησην».
Υπογραμμίζει, επίσης, την «ομόφωνη» απόφαση «απασών» των Αυτοκέφαλων Ορθόδοξων Εκκλησιών για τη σύγκλιση της Συνόδου, το 2016, αφήνοντας αιχμές για την λίγο πριν από τη σύγκληση της Συνόδου, απόφαση αποχής τεσσάρων εξ αυτών και επισημαίνοντας ότι αυτή υπήρξε «δυσάρεστο γεγονός», αλλά δεν επηρέασε, ή έθιξε, ευρύτερα, ούτε το «συνοδικό έργο», ούτε τη «συνοδική συνείδηση», ή την «ταυτότητα» της εκκλησίας.
«Η απρόσμενος και ανακοινωθείσα, μικρόν προ της ενάρξεως των εργασιών της Συνόδου, απόφασης, τεσσάρων Αυτοκέφαλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, να μη συμμετάσχωσιν εις αυτήν, υπήρξε δυσάρεστον γεγονός, το οποίο όμως, ούτε την ομαλή πορεία του συνοδικού έργου επηρέασε, ούτε έθιξε, ευρυτέρως, τη συνοδική συνείδηση και την ταυτότητα της εκκλησίας» επισημαίνει ο κ. Βαρθολομαίος και προσθέτει:
«Η απόφαση προς αποχή, δεν ελήφθη επί τη βάσει εκκλησιολογικών, κανονικών, ή άλλων θεολογικών κριτηρίων αλλά προς εξυπηρέτηση αλλότριων, προς την αυθεντική εκκλησιαστική παράδοση, σκοπιμοτήτων. Η δε, εν τη συναφεία ταύτη, προταθείσα αναβολή της Συνόδου θα σήμαινε προφανέστατα οριστική ματαίωση αυτής».

Γιατι ενας ασκητης να προβαλλεται σε μεγαρα κοσμικα;


Τὸ Πάσχα εἶναι ἡ πληρότητα τῆς χαρᾶς, τῆς ἀγάπης καὶ τοῦ ἀληθινοῦ φωτός. Μέσα σ᾽ αὐτὴν τὴν πληρότητα τῶν πιὸ ὑψηλῶν πραγμάτων ἡ Ἐκκλησία πάλι ἔχει ταραχή, πάλι φουρτούνα, πάλι σὰν καράβι ἀρμενίζει μέσα σὲ ὑψηλὰ καὶ μεγάλα κύματα. Κύματα ποὺ σηκώνονται ὄχι ἀπὸ κοσμικοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ ἀπὸ μοναχοὺς ποὺ καυχῶνται ὅτι ἡ ψυχή τους ἀναφλέγεται καὶ θέλγεται ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη θεολογία!
Εὐάριθμοι Γεροντάδες ποὺ παρουσιάζονται τὰ τελευταῖα χρόνια στὸ προσκήνιο (Παΐσιος, Πορφύριος, Ἐφραίμ Κατουνακιώτης, Ἀμφιλόχιος Πάτμιος, Ἰάκωβος Τσαλίκης) εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἀσχολήθηκαν πραγματικὰ μὲ πρακτικὲς διδασκαλίες καὶ ταπεινὲς νουθεσίες, ὅπως ταιριάζει στὸ μοναχικὸ ἐπάγγελμα. Μὴ ξεχνᾶμε ὅτι πολλάκις ἀπηγόρευαν οἱ Πατέρες τὶς θεολογικὲς συζητήσεις μεταξὺ τῶν μοναχῶν, διότι ὡδηγοῦσαν σὲ διενέξεις καὶ ψυχρότητες μεταξύ τους. Εἷς ὅμως, ποὺ εὐτυχῶς ἡ Ἐκκλησία δὲν τὸν κατέταξε ἀκόμη στοὺς Ἁγίους –ἀργότερα δὲν ξέρω τὶ θὰ γίνη– ἔκανε τὸ λάθος καὶ φιλοσόφησε καὶ θεολόγησε. Αὐτὸ τὸν ἔβαλε ἴσως νὰ τὸ κάνη ὁ ὑπερβάλλων ζῆλος του, ὁ ὁποῖος ὅμως τὸν ὡδήγησε νὰ πέση σὲ ἀτοπήματα, ποὺ δυστυχῶς ὄχι μόνον λέχθηκαν καὶ ἐκφράστηκαν πολλὲς φορές, ἀλλὰ καὶ μαγνητοφωνήθηκαν καὶ προβάλλονται ὡς ὑψηλὴ θεολογία. Καὶ μάλιστα ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ σπούδασαν θεολογία. Ἐνῶ, ὡς γνωστόν, ὁ Ἰωσὴφ δὲν ἐγνώριζε θεολογία.
Ἔφθασε σὲ τόσο μεγάλο ἐγωισμό, ὥστε μὲ κομπορρημοσύνη νὰ λέγη στὸν παπα-Ἐφραίμ τὸν Κατουνακιώτη: «Θὰ ὑπάγω εἰς τὴν Κύπρον καί, ἂν δὲν ἀναστήσω τὸν μοναχισμόν, θὰ τὰ πετάξω τὰ ράσα»(!). Κι ὁ ἀληθινὰ καλόγερος Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης μοῦ ἐπανελάμβανε: «Λέγονται, ἀδελφέ μου, τέτοια λόγια ἀπὸ μοναχὸ ποὺ γεροντίζει;».
Ὅταν ἀκόμη εἶχα τὴν ὅρασή μου, ἐμελέτησα μία χριστουγεννιάτικη κάρτα, τὴν ὁποία εἶχε κυκλοφορήσει ἡ Μονὴ Βατοπεδίου, μὲ ἕνα κείμενο «ὑψηλῆς θεολογίας» τοῦ μακαριστοῦ Ἰωσήφ. Περιεῖχε λέξεις ὅπως θεοσάρξ, θεοψυχή, κ.ἄ. Προσωπικὰ οὔτε ἤκουσα οὔτε διάβασα στοὺς ἁγίους Πατέρες τοὺς ὅρους αὐτούς.
Ἀποτάθηκα σὲ καθηγητὴ θεολόγο καὶ σὲ ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ καθηγητὴς ἀπέφυγε νὰ σχολιάση τὸ κείμενο, μασώντας τὰ λόγια του. Πολὺ σύντομα βέβαια εἶδα νὰ κυκλοφοροῦν βιβλία του μὲ τὴν χορηγία τῆς «μεγίστης» Μονῆς καὶ ἐννόησα… Κάποιος ἐπίσκοπος μοῦ ἀπήντησε: «Δὲν καταλαβαίνω τὶ θέλει νὰ πῆ, ἀλλὰ μᾶλλον ἐγὼ εἶμαι μικρὸς τὸν νοῦν καὶ δὲν κατανοῶ τὰ λεγόμενα ἀπὸ τοὺς ἁγίους». Ἕτερος ἐπίσκοπος ὅμως σχολίασε ἀναλυτικὰ τὸ κείμενο καὶ δὲν δέχθηκε ἐπ᾽ οὐδενὶ τοὺς καινοὺς ὅρους καὶ τὴν θολὴ θεολογία.

Ὁ τελευταῖα προβαλλόμενος ἀπὸ τὸ Μέγαρο Μουσικῆς μᾶς παρουσιάζεται καὶ ὡς θεολόγος καὶ ὡς φιλόσοφος. Εἶναι ἀρκετὲς οἱ καλές του συμβουλές, ἀλλὰ τὴν θεολογία του καὶ τὴν φιλοσοφία του τὴν ἔχει φτιάξει τόσο στρογγυλή, ποὺ μοιάζει μὲ ζούφιο κολοκύθι. Εἶναι μιὰ δύσκολη ἐποχὴ ποὺ πολλὲς μουρλάδες ἀκούγονται. Ὁ ὅσιος Ἀμφιλόχιος ἔλεγε: «Θεολογία δὲν σπούδασα καὶ δὲν ἔχω δυνατότητα νὰ θεολογῶ». Ἐνῶ ὁ σήμερον ὑμνούμενος καὶ ὑπερυψούμενος τράνεψε τὸν λόγο του στὴν φιλοσοφία καὶ στὴν θεολογία. Δὲν γνωρίζω ἂν κι ὁ ἴδιος καταλάβαινε τὶ ἔλεγε. Γι᾽ αὐτό, ἔχουμε ἀπηγχονισμένη σειρὰ θεολογικῆς σκέψης.
Δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ ἀρνηθῆ ὅτι ὁ Ἰωσὴφ εἶπε πολλὰ ἀκαταλαβίστικα, γιὰ νὰ μὴ χρησιμοποιήσω βαρύτερο χαρακτηρισμό. Ἀλλὰ δυστυχῶς ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου βουλώνει στόματα καὶ μὲ ἔχει κατακυριεύσει μεγάλη θλίψη καὶ ἀβάσταχτος πόνος. Δὲν φοβοῦμαι τοὺς τὰ χρήματα κρατοῦντας καὶ τὸν κόσμον ἐξουσιάζοντας σὰν ἄρχοντες, ὅπως εἶπε τὸ Εὐαγγέλιο. Δὲν μπορῶ νὰ σιωπήσω αὐτὰ ποὺ ἤκουσα νὰ μοῦ ἀναγινώσκουν πνευματικά μου παιδιά. Ἀρξώμεθα λοιπόν, τῶν δοξασιῶν τοῦ ἐν λόγῳ μεγάλου διδασκάλου, χωρὶς ἐμπάθεια, καὶ ἀναμένομεν ἀπαντήσεις ἀπὸ τὸν θεολογικὸ κόσμο, ἀκαδημαϊκὸ καὶ μή, μηδὲ τοῦ Παναγιωτάτου καὶ τοῦ Μακαριωτάτου ἐξαιρουμένων, ἀφοῦ ἰσχυρίσθηκαν ὅτι ἀπέκτησε καὶ τὸ χάρισμα τῆς θεολογίας ἄνωθεν.
Ἀπὸ τὶς θεολογικές του διατριβές, χωρὶς ἐμεῖς νὰ κάνουμε παρατηρήσεις ὡς ἀπαίδευτοι καὶ ἀνίδεοι θεολογικῶν γραμμάτων, ἐπισημαίνουμε καὶ δίδουμε στοὺς ἐπαΐοντες τῆς θεολογίας, περιμένοντας ἐξηγήσεις, τὰ ἑξῆς:
Κλίνας οὐρανούς ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο. Εἰς τὰς τέσσαρας αὐτὰς λέξεις περικλείεται ὅλον τὸ Εὐαγγέλιον. Ἀφοῦ ἔγινε ὁ Θεὸς Λόγος σάρξ, σημαίνει ὅτι ἡνώθη ὑποστατικῶς μετὰ τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς ἔγινεν ἄνθρωπος, θεοσάρξ. Ἡ ἀνθρωπίνη σὰρξ τοῦ σαρκωθέντος Λόγου ἐν τῇ μυστικῇ ἀλλὰ πραγματικῇ ἑνώσει της μετὰ τοῦ Θεοῦ ζῆ καὶ ἀκτινοβολεῖ πάσας τὰς θείας τελειότητας. Δὲν ἔγινε μόνον σὰρξ ὁ Θεὸς Λόγος, φορέσας τὴν ἰδικήν μας φύσιν, ἀλλὰ καὶ ψυχήν, θεοψυχή. Ὁ ἄνθρωπος ἐδημιουργήθη ἀκριβῶς ἐξ ἀρχῆς θεοειδής, χριστοειδής, πνευματοειδής, καὶ ἑπομένως ἑνούμενος μετὰ τοῦ θεανθρώπου Λόγου, ἐπανακτᾶ εἰς ὅλον του τὸ εἶναι τὸν χαρακτῆρα τῆς θεοειδείας…
Ὁ Χριστὸς κατέβηκε σὰν πατέρας, φοράει τὴν διεφθαρμένη φύση ποὺ διεφθείραμε νὰ τὴν ἀνακαινίση, ὑποδύεται τὸν ρόλο τοῦ μετανοοῦντος, μπαίνει στὸν πρακτικὸ τρόπο τῆς ἐπιστροφῆς καὶ μᾶς ὑποδεικνύει πῶς νὰ γυρίσωμε πίσω.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου